Translation of page 11(p3) . pirsanaan

Where the 17th-century thinkers made little headway was on the practical task

of identifying those simple, indefinable words. Of all of them, it was Leibniz (1903;

1890[1675]) who perceived most clearly the required methodology. The “alphabet of

human thoughts”, as he called it, could only be found by experimental semantic

analysis. One has to attempt a very large number of definitions to be able to find out

which words can, and which cannot, be defined, and consequently, which words (or

word-meanings) can be regarded as elementary building blocks out of which all

complex concepts (and word-meanings) can be built. Throughout his life Leibniz

worked intermittently on this project, drafting a large number of lexical definitions,

but he never brought it to fruition and his semantic definitions remained an isolated

phenomenon for almost three centuries (cf. Wierzbicka 2001a). It was only in the

mid-1960s that his project was taken up in the work of the Polish semanticist Andrzej

Bogusławski (1966; 1970), and subsequently turned into a large-scale research program

of empirical/analytical semantic analysis, starting with Wierzbicka (1972).

Major benchmarks since have included the numerous studies in Goddard and

Wierzbicka (1994), Wierzbicka (1996), Goddard and Wierzbicka (2002c), Peeters

(2006b), and Goddard (2008b), along with many other publications.

در حالی که متفکران قرن هفدهم پیشرفت اندکی برای تشخیص سادگی لغات توصیف نشدنی در کار عملی کرده بودند. از میان همه آنها فردی به نام لیب نیز که به وضوح روشهای مورد نیاز را متوجه شده بود و آن را الفبای اندیشه های انسانی عنوان کرد که فقط می توان از طریق تحلیل معنایی تجربی به آن دست یافت. فرد بایستی شمار زیادی از تعاریف را ازمایش کند تا بتواند بفهمد کدام واژه ها را میتوان تعریف کرد و کدام را نمیتوان و در پی ان کدام واژه ها یا معانی انها را به عنوان واحد های سازنده اصلی می توان در نظر گرفت که تمامی مفاهیم پیچیده و معانی واژه هااز انها ساخته می شوند.

لیب نیز، در طول زندگیش به طور متناوب بر روی این پروژه ها کار می کرد و تعداد زیادی از تعاریف لغوی را پیش نویسی کرد اما او هرگز آن را به نتیجه نرسانده بود و تعاریف معناییش پدیده ای مجزا بودند که تقریبا برای سه قرن باقی مانده بود. تنها در اواسطدهه ی 1960بود که پروژه او در کار با متخصصی در معنا شناسی به نام اندره بوگوسلاویسکی در لهستان شروع شد و متعاقبا به یک برنامه تحقیقاتی در مقیاس وسیع تجزیه و تحلیل تجربی /تحلیلی تبدیل شد که با ویرز بیکا آن را شروع کرد از آن جایی که معیارهای عمده شامل مطالعات متعددی در گودارد و ویرز بیکا ، ویرز بیکا ، گودارد  و ویرز بیکا، پیترز، گودارد  و همراه با تعداد زیادی از دیگر نشریات می باشد