Peykarestan translation of page 5

کلمات در زبان شناسی قرن 20

با توجه به اهمیت کلمات در زندگی اجتماعی، در ارتباط بین فردی، و در تفسیر مردم از جهان،این حیرت اور اور است که که چگونه در قرن بیستم توجه اندکی به جریان اصلی زبانشناسی شده است. بنیانگذار زبان شناسی عمومی، فردینان دو سوسور، نظریه خود را از زبان در مفهوم «نشانهها» ساخته است،شرکت دادن واژگانی که در پژوهش زبانشناسی ساختارگرا نادیده گرفته میشوند(با وجود سنت های قبلی ازواژه شناسی فرانسوی مانند دارمستتر وبریل). در امریکا در قرن بیستم که دو چهره که شکل دادن به یک "زبان شناسی بدون معنی و بدون کلمات" اثرگذار بود لئونارد بلومفیلد و نوام چامسکی بودند. رفتارگرایی بلومفیلد از کشف رجوع کنندگان برای ذهن، مفاهیم، ​​و معنا (از جمله معانی کلمه) "علمی"ساخته شده است. کلید کلمه برای او کلمت نیست اما اشکال و این غفلت از کلمات (در مقابل اشکال ') بیشتر در زبان شناسی چامسکی عمیق تر شد، با وجود آن خودش ضد رفتارگرایی را اعلام کرد پنجاه سال پیش، زبان شناسی و رشته های مجاور را تجربه شناختی به اصطلاح انقلاب است که گریه به معنای نبرد که ذهن را به گذشته میاورد. چهره های کلیدی در این انقلاب در روانشناسی، جروم برونر و در زبان شناسی، نوام چامسکیبوده است. اما در حالی که کلمه ذهن حقیقتا یک توجیه میسازد علم شناختی که کودک ازاین انقلاب به معنای بازگشت به گذشته است. برونر با اثرات از انقلاب رفع اوهام شد که او در(1990) اعمال معنا، "موفقیت های فنی خود را که به قیمت غیر انسانی به دست آورده بود را نوشت. به دنبال مفهوم ذهن برای دوباره برقرار کردن روانشناسی بود. با نتیجه اینکه بسیاری از روانشناسی  از علوم انسانی جدا شدند.